Door Rob Heijink, prestatieloper bij Bas B, Frans v. D, P Biersteker, Rob Oud en Frans v. G.

Op 11 oktober was het zover en ik stond klaar bij de startboog voor Run Forest Run UltraTrail over 50 Km. Dat ik hier aan meedeed was al wel bijzonder want 3 maanden hiervoor liep ik nog rond met de naweeën van een kuitblessure (zweepslag). Ook had ik hierdoor een geplande, opbouwende trail van 43 Km in april gemist, waardoor ik niet echt heel goed voorbereid aan de start kon staan. Maar, ik dacht, gewoon relaxed blijven, geen gekke dingen doen, lekker blijven lopen in de Schoorlse duinen met Hylas groep 3 en soms 1, dan lukt het vast wel… en dat pakte gelukkig heel goed uit.

Mijn Voorbereiding op de Ultra trail

Ik moest dus wel rustig aan doen in mei en juni, maar vanaf juli t/m 11 okt kon ik me richten op de  zogeheten Time On Feet methode, waar je meer focus hebt op de totale tijd ( bijv. 8 tot 12 uur lopen per week ) dan op tempo en intensiteit. In de praktijk kwam het ongeveer neer op 6 loopdagen in de week. Hiermee lukte het me om voldoende basis op te bouwen voor de Ultramarathon. En… de afwisseling tussen baan en bosloop paste daar prima in, want juist de interval en tempo sessies bleken vooral zijn nut te hebben op de moeilijke momenten tijdens de run. 

Naar Drenthe

De dag voor de loopdag waren we al afgereisd naar Drenthe ( Eext ) om zo relaxed naar de start plaats te kunnen gaan en er ook een leuk lang weekend van te maken. Gelukkig wilde mijn vrouw Miranda ook wel support- en -crew acties doen voor mij zodat ik me op de komende loop kon concentreren. 

De 50 Km ultra

Ik had me vooraf ingesteld op de leuze: wie het beste inhoudingsvermogen heeft op de eerste 20 Km, heeft later het beste uithoudingsvermogen na 45 Km, dus laat je niet gek maken door lopers die veel harder van start gaan, laat ze vooral gaan! En wat een mooie route was het ook !  Veel bos, met soms klauteren over ongevallen bomen, veel heidevlaktes en soms wat zand maar echt heel mooie vergezichten die je vanzelf afleidde van de vermoeidheid en ongemakken. Blijf de focus houden op het genieten tijdens het lopen, dat hielp mij echt. Met Miranda had ik afgesproken dat we elkaar weer zouden zien op het 30 Km punt, op de laatste verzorgingspost. Daar o.a mijn natte sokken gewisseld en wat real food gegeten (pannenkoekje). nog een laatste21 Km self supported was een mooie afstand tot de Finish, maar….ik bleek ergens een klein navigatie foutje te hebben gemaakt waardoor ik ( en een aantal met mij ) ruim 2 Km meer hebben gelopen dan gepland 😊nou ja dat kon er nog wel bij…het einde was in zicht en na ruim 53 Km was ik bij de Finish. Wat een geweldige ervaring was dit zeg, een mooie loop en super goed georganiseerd door RFR.  Daarom wilde ik deze ook aanbevelen bij Hylas lopers die interesse hebben in het ( ultra) trail lopen.